O gün bizim denize gitmiştik.Orda ev tutumuştuk 5.katta oturuyorduk apartaman on katlıydı.Kuzenlerle denizde eğleniyoduk .Çok eğleniyoduk akşam eve çıktık ve üstümüzü degiştirdik brz oyun oynadık akşam sahilde hiç kimse olmuyodu çıt yoktu aslında gündüz hariç akşamları çok sıkıcıydı asansörler 5 KİŞİLİKTİ annelerimis uyuyunca bizde ablam ben kuzenlerim felan balkona çıkmaya karar verdik bi çocuk gördük aşagıda denizin kenarında ağlıyordu 7 8 yaşlarındaydı birden kuma oturdu kimse yokmu evimi kaybettim yardım edin diye bagırdı.Bizde yardım amacıyla aşagıya inmeye karar verdik.Küçükleri almadık çünkü biz yokken annelerimiz uyanırsa kötü olurdu.BİZİ İDARE EDECEK BİRİLERİ OLMALIYDI.Onları almamak için asansör 5 kişilik olmaz dedik.Biraz mızmızlık yapsalrda bişi demediler.Yavaşça evden çıkıp asansöre bindik ve aşagı indik.Çocuga fatoş yaklaştı(kuzenim).Çocuk birden arkasını dönünc 2 metre geriledik sinsi sinsi gülüyodu heralde deli düşündük.Evinmi kaybettin mi dedik hayır dedi ama bence buraya gelmekle hata ettiniz dedi.Bende tamam ozamn gidelim bviz dedimki biri koşarak geliyodu.Benim bii kaçın diye barşım var alahh kulak zarınız patlar heralde herkez uyanmıştır.Bi gülüyoduk bi, korkuyoduk ne yapacamızı bilemedik hemen apartmana koştuk ablam apartmanın kapısını kapatmaya çalışsada adam çok güçlüydü itiyodu abla bırak dedim koş hemen asansöre bindik asansör kapısını kapatmadan 5 e bastım.Heycandan ölecektik bi gülüyoduk bi korkuyoduk daha sonra apartman kapısını kapattık.3.katta asansör durdu hemen kapısını açtık ve hiç durmadan koşmaya başladık kardeşlerim görmüş olacakki kapı açıktı zaten  adam 5. kata çoktan yetişmişti.Kapıya hepimiz yüklendikte anca kapatabildik.Derin bi nefes aldı sonra gülmeye başladık hepimiz evdeydk sora bütün gece uyuyamadk ve ben artık asla sahile akşam inmiyorum.Bu anlaktıklarım tamemen gerçektir.

boyle insanlar çokk bizimde uyanık olamazı gerek