|
|
 |
« : 06 Ağustos 2008, 23:54:34 » |
|
Çocuğun gördüğü düştür BARIŞ.
Ananın gördüğü düştür BARIŞ.
Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir BARIŞ.. Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba
elinde yemiş dolu bir sepet;
ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak testi gibi
ter damlalarıyla alnında...
BARIŞ budur işte. Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman
ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara,
yangının eritip tükettiği yüreklerde
ilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,
ölüler rahatça uyuyabildiklerinde, kaygı duymaksızın artık,
boşa akmadığını bilerek, kanlarının,
BARIŞ budur işte. BARIŞ sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamda
yüreği korkuyla ürpertmediğinde sokaktaki ani fren sesi
ve çalınan kapı, arkadaşlar demek olduğunda sadece.
BARIŞ, açılan bir pencereden, ne zaman olursa olsun
gökyüzünün dolmasıdır içeriye;
gökyüzünün, renklerinden uzaklaşmış çanlarıyla
bayram günlerini çalan gözlerimizde.
BARIŞ budur işte. BARIŞ, ışın demetleridir yaz tarlalarında,
iyilik alfabesidir o, dizlerinde şafağın.
Herkesin kardeşim demesidir birbirine, yarın yeni bir dünya
kuracağız demesidir;
ve kurmamızdır bu dünyayı türkülerle.
BARIŞ budur işte. Ölüm çok az yer tuttuğu için yüreklerde
mutluluğu gösterdiğinde güven dolu parmağı yolların
şair ve proleter eşitlikle çekebildiği gün içlerine
büyük karanfilini alacakaranlığın...
BARIŞ budur işte. BARIŞ sımsıkı kenetlenmiş elleridir insanların
sıcacık bir ekmektir o, masası üstünde dünyanın.
BARIŞ, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir. Ve toprakta derin izler açan sabanların
tek bir sözcüktür yazdıkları:
BARIŞ
Ve bir tren ilerler geleceğe doğru
kayarak benim dizelerimin rayları üzerinden
buğdayla ve güllerle yüklü bir tren.
Bu tren, BARIŞ'TIR işte. Kardeşler, BARIŞ içinde ancak
derin derin soluk alır evren.
tüm evren, taşıyarak tüm düşlerini.
Kardeşler, uzatın ellerinizi.
BARIŞ budur işte.   Savaşlar olmayan
Kan dökülmeyen
İnsanların ölmediği
BARIŞ dolu bir dünya istiyorum..... |
