Ama öle olamddı

ve hemen ambulans arabasına bindi ve gülbahar beni bırakma dedi.

vee koşa koşa eve ggitti kapıyı açtığında gülbahar öylece yerde yatıyordu..

kanter içinde uyandı uykusundan gülbahara haksızlık yapmıştı hernekadar terkedilmiş pozisyonunda olsada gülbaharı bu davranışa iten kendisiydi  dileyeceği bir özür gülbaharı yolundan geri dönderecekti  ama bunu yapmadı gitmesine izin verdi  terden sırılsıklam olan tişörtüne baktı yerinden kalkamıyordu bile tüm gücünü topladı ayağa kalktı  yavaş yavaş telefona doğru yürüyordu karmaşık düşünceleriyle birlikte gülbaharın telefonunu çevirdi bütün soru işaretleriyle  ve işte karşısındaydı gülbahar telefonun diğer ucundaydı aloo ben gülbahar  eyvah ne diceğim diye düşündü sonra gördüğü rüyayı ve rüyada çektiği acıyı pişmanlığı hatırladı derin bir nefes aldı  şeyyy  ben  bennn ferittttttt diyebildi